Jestem pewien, że każdy turysta podążający zielonym szlakiem z Dębowca na Przełęcz Dylówki i dalej Szyndzielnię, względnie na Cuberniok, po pokonaniu holwegów i wejściu na równię pod Cuberniokiem, pokrytą (jak to już kilkukrotnie napisałem!) rzadkiej urody lasem bukowym, zauważył z lewej, za wznoszącym się zakrętem drogi, ten niezwykły, pomnikowy okaz buka! Nie ma drugiego takiego w naszym Beskidzie: z potężnego, rozrośniętego przy samym podłożu niczym bulwa trzonu, wyrastają prosto w niebo aż trzy pnie i mimo kilku okazałych hub porastających „bulwę”, drzewo to tchnie zdrowiem: świadczą o tym szaro-srebrzysta, gładka kora pokrywająca pnie i konary, bujne ulistnienie wiosną i latem oraz pokaźna warstwa świeżej bukwi pokrywająca ściółkę leśną. To zresztą charakterystyczna cecha całego tego niewielkiego lasku, porośniętego kępkami mchu, dorodną buczyną i rzadkim poszyciem borówki czarnej i jeżyn. Zakątek ten opuszcza się nieodmiennie z uczuciem prawdziwego żalu, pociechę niesie nadzieja: przecież jesteśmy częstymi gośćmi w tych górach, a więc będziemy mogli zobaczyć i przeżywać to cudo znowu za tydzień, dwa!
Komentarze
Inne zdjęcia z kategorii: Kamienica
