Postanowiłam zadebiutować moim pierwszym zdjęciem, postaram się w rodzinie poszukać ich więcej – może się uda. Jak można zauważyć zdjęcie zrobione zostało bardzo dawno, czego ślady są na nim widoczne ─ obliczyłam że w 1949 roku wiosną. Za plecami fotografującego szczęśliwą mamę z córeczką i wstydliwie chowającej twarz dziewczynkę, są łąki i luźne zabudowania. Jakże blisko można było z domu wyjść na słoneczko, na zieloną trawkę! Proponuję aby Miłośnicy „Beskidii” znaleźli miejsce, z którego (w przybliżeniu) zechcą zrobić zdjęcie dzisiejszego wyglądu tej okolicy. Proszę też o podanie nazwy przebiegającej powyżej ulicy, związanego z tym miejscem wydarzenia historycznego oraz jak najwięcej rozpoznanych obiektów.
Komentarze
7 responses to “Zdjęcie archiwalne – zagadka”
Dodaj komentarz
Inne zdjęcia z kategorii: Z archiwum X
Po lewej stronie szkola podstawowa nr 3 w glebi budynek "kolejowy" przy ulicy Glowackiego po prawej budynek przy ul.Wyspianskiego laka ta obecnie zabudowana przy ul Wyspianskiego odcinek od Grunwaldzkiej do Piastowskiej
Szkoła widoczna na zdjęciu została wybudowana w okresie międzywojennym staraniem Bielskiego Koła Macierzy Ziemi Cieszyńskiej. W czasach okupacji był tam Arbeitsamt/ urząd pracy (dla Polaków przymusowej). Stamtąd w kwietniu 1941 r. wywieziono mojego ojca do miejscowości w ówczesnej Provinz Niederschlesien.
Alicjoanno, super zdjęcie. prosimy o więcej :)
Nie mogę się powstrzymać i dziękuję pięknie za całą serię zdjęć z Alicją (i nie tylko), z załączonymi interesującymi i trafnymi komentarzami. Czekam(y)na ciąg dalszy.
Dziękuję Panom: „PG”, „Tygiel”, „Max” i „kajo47” za komentarze, a KLK za zdjęcia i komentarze do nich.
Obecne położenie pomnika tłumaczą względy praktyczne. Przynajmniej częściowo. W miejscu egzekucji w latach 70-tych i 80-tych były prowadzone prace budowlane przy budowie nowego skrzydła tzw. B, ówczesnego urzędu wojewódzkiego, a dziś starostwa powiatu ziemskiego. Co do rozstrzelanych osób, to wiem, że zginęli tam również mieszkańcy okolic, m.in. z batalionu Obrony Narodowej z Dziedzic i Czechowic. O mały włos nie zginął tam mój wujek, ale w noc poprzedzającą "odwiedziny" gestapo uciekł na Słowację i dalej do Francji. Jego kolega, nazwiskiem Łaszczok, zrezygnował z ucieczki i niestety skończył swój 19-letni żywot w tym zagłębieniu :/
Zdarza się dosyć często, że upamiętnienia umieszczane są nie tam, gdzie miało miejsce wydarzenia i nie przeciwko temu się wypowiadam, tylko przed mylącą treścią tablicy pamiątkowej, która WINNA zawierać obiektywną prawdę! Pozdrawiam Cię "Tygiel"!