Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Mężczyzna stoi przed budynkiem nr 2 przy ul. Bohaterów Warszawy, wielce zaintrygowany sprzętem wystawionym w witrynie sklepu radio-telewizyjnego WPHW. Sklep ten mieścił się tam do lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku.
Nieistniejący sklep ZURT przy ul.Boh Warszawy.Przechodzień patrzy na wspaniały wyrób tamtych czasów(rok 1958 zaprezentowany na Targach Poznańskich ) przenośne radio lampowo tranzystorowe Szarotka.Chińczycy wtedy jeszcze jak to się mówi,,po Wzgórzu z rafką gonili ,,
Zakład Usług Radiotechnicznych i Telewizyjnych to była sieć sklepów i warsztatów naprawczych (dzisiaj powiedzielibyśmy - serwisów). W tym przy Boh. Warszawy moi rodzice kupili nasz pierwszy telewizor, enerdowski Rekord; służył kilkanaście lat.
A tak naprawdę były tam serwis RTV i sklep RTV, do swego końca firmowane przez WPHW, w serwisie pracował Gienek Ostrowski, super kolega i jedyny któremu powierzałem swój skarb czyli ZK 140 z Kasprzaka, gdzie głowice trzeba było wymieniać przynajmniej raz na miesiąc.
tylu ludzi "przechodzi" przez beskidię. Ludziska macie swoje stare zdjątką zamknięte w szufladach, nawet te z lat siedemdziesiątych czy osiemdziesiątych. Trzeba się dzielić z innymi. Wtedy będzie więcej komentarzy, wrócą wspomnienia.
Wiele osób trzyma "skarby" w zakurzonych pudłach, i nie pomyśli nawet, by podzielić się nimi z innymi ludźmi. Te osoby mają pewnie jakieś powody - względy rodzinne, wątpliwości, co do praw autorskich, może też trochę lenistwo :) Pewnie też jakieś ograniczenia techniczne - brak sprzętu do digitalizacji. I tu oferta z mojej strony: w zeszłym roku pewna sympatyczna beskidianka poprosiła mnie o zeskanowanie kilkunastu zdjęć, które następnie zamieściłem na Beskidii z adnotacją o właścicielu fotografii. Jeśli ktoś z Was ma ochotę na cyfryzację i retusz Waszych starych fotografii, to proszę o kontakt j_partyka@o2.pl
kupiłem sobie 1-szy TV w 1975 roku w kwietniu - pamiętam nawet dzień - ile to już lat....
Bardzo dziękuję Panu mors1 za pomoc w zamieszczeniu moich starych fotografii na naszej kochanej Bskidii. Brak sprzętu to jedno,ale pomógł mi Pan pokonać nieśmiałość. Dziękuję za zaufanie. Pan Jerzy jest fajnym gościem,proszę śmiało skorzystać z pomocy jaką oferuje.Każde stare zdjęcie jest tego warte!!!
... młodociany maniak muzyki z lat 70-tych znał ten PUNKT!!! To właśnie tam można było kupić jakieś radio, magnetofon, czy przy odrobinie szczęścia (o Jezu!..) radiomagnetofon, jakieś taśmy magnetofonowe marki ORWO, telewizor, a w końcu nawet kasety kompaktowe oraz naprawić swój sprzęt w razie awarii :) które były częste. Tam rządzili znudzeni sprzedawcy oraz Panowie znający się na elektronice, z góry traktujący natrętów, przychodzących z popsutymi urządzeniami (ZK) do słuchania ukochanych bitlów, let-cepelinów, diparplów, dorsów. Czekało się na naprawę tygodniami. Właśnie tam kupiłem, za zarobione w czasie wakacji 1973, mój pierwszy radiomagnetofon marki "Jola"... Panowie serwisanci patrzeli na mnie nienawistnym wzrokiem, gdy co parę tygodni przychodziłem do nich z moją szwankującą Jolą. Bidulka niedomagała - eksploatowana do granic jej możliwości. Wciągała taśmę z kasety, jęczała przy tym, silnik zacierał się do granic jej możliwości, w końcu padała, jak każdy twór tamtego czasu i zdychała. Wtedy zasuwało się "apjat" na ul. Boh. Warszawy, by kolejny raz usłyszeć opieprz serwisanta: "nie domykasz kieszeni kasety - dlatego wciąga taśmę!". Miałem w dupie ich tłumaczenia - już wtedy "gwarancja" była tym, czym, w sposób oczywisty jest dziś! Teraz, kiedy mam na uszach najlepsze na świecie słuchawki Sennheiser i słucham tej samej muzy co wtedy, uświadamiam sobie, że wszystko GRA, wszystko jest tak, jak trzeba, a nasze miasteczko, to miłe miejsce ku temu, by spędzić w nim życie. Mam rację?
Ja jako uczeń miałem praktyke w zakładzie który znajdował się na placu targowym nad halą mięsną szefem był Pan Gaszczyk i był to niesamowity elektronik, dzięki niemu jestem człowiekiem innym. Bardzo wpłynął na moje wykształcenie elektroniczne. Za czasów solidarności zniszczono całą firme i wzrzucono szefa. Panie Gaszczyk my pamiętamy o panu jako wspaniałym człowieku.