Znaleziona w sieci ilustracja przedstawiająca ciekawe ujęcie kościoła św. Mikołaja. Świątynia wyglądała tak w okresie między odbudową po zawaleniu wieży 1830-33, a przedostatnią poważną przebudową w 1885-87. Widzimy tu więc po lewej kaplicę Sunneghów (1599-1608), wiezę po przebudowie. Widzimy takze po prawej budynek katolickiej szkoły miejskiej (w jego miejscu, jak twierdzi pan Piotr Kenig, stał jeszcze końcem XVIII wieku miejski browar). Widzimy tez za kościołem schodkowe przejście w dół stoku miejskiego wzgórza, ku ulicy. Wysokie topole stojące za świątynią są, jak sądzę, widocznym elementem powstałych na wałach w 1818 roku ogrodów. Zagospodarowanie tego obszaru zainicjował proboszcz J. Dostal, a roślinami opiekował się nauczyciel sąsiadującej z kościołem szkoły.
Ilustracja ciekawa, ale oparta raczej na miejskich legendach, które - jak wiadomo - nie grzeszą precyzją w datowaniu. Chełm wieży przedstawionej na powyższej ilustracji jako pierwsza z lewej znamy rzeczywiście z ryciny Samuela Johanny'ego, która powstała w 1801 roku. Możemy wierzyć, że twórca przedstawił ją wiernie - Johanny mieszkał przecież w Bielsku kilka dekad. Znał więc miasto od podszewki. Po pożarze, jaki miał miejsce 27 listopada 1750 roku kościół i wieżę odbudowano w stylu późnogotyckim. Wieżę nakryto baniastym hełmem w 1756 roku. Druga wieża na rycinie Konecnego to raczej rok 1833. To wówczas nakryto ją namiotowym daszkiem, który miał być jedynie rozwiązaniem prowizorycznym po katastrofie budowlanej i zawaleniu się wieży trzy lata wcześniej. Jak zwykle w takich sytuacjach rozwiązanie tymczasowe przetrwało wiele dziesiątek lat. Nawet pożary w 1836 i 1860 nie wymusiły w tym względzie żadnych zmian. Wieżę odbudowywano w tym samym stylu, a na jej szczyt uparcie powracał namiotowy daszek. Wieża kościoła przebudowana została w latach 1885-7. To wówczas nakryto ja wysmukłym hełmem, który na powyższej ilustracji Konecnego wieńczy trzecią wieżę. Tylko czwarta figura datowana jest poprawnie, bo w 1910 faktycznie oddano kościół w nowej, nowoczesnej, stylizowanej na wzory weneckie formie. Zatem podpisy pod wieżami powinny być kolejno: 1756, 1833, 1887, 1910. Inna rzecz, że ciągle tak mało wiemy o wyglądzie świątyni przed rokiem 1750, a więc przed tym feralnym podwójnym uderzeniem pioruna i tragicznym w skutkach pożarem. I o ile wiem, nie dowiemy się tego, niestety, zbyt szybko.