Drewniany, o konstrukcji zrębowej kościół parafialny zbudowano na miejscu wcześniejszego, na pocz. XVI w. a powiększono w 1690 r. (dobudowano zach. część prezbiterium). Prezbiterium nakryte było pozornym sklepieniem kolebkowym, nawa stropem. Od zach. przylegała kwadratowa wieża, o konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą, ścianach pobitych gontem, nakryta hełmem cebulastym z latarnią. Dookoła kościoła znajdowały się soboty, częściowo odkryte, częściowo szalowane tworzące kruchtę, składziki i przechodnią kaplicę (1795, odnowiona w 1825). Dachy kościoła kryte były gontem. Wyposażenie pochodziło głównie z XVII i XVIII w. (podobno uratował się jakiś obraz). W kościele znajdowało się sanktuarium MB Szkaplerznej. Dziś w miejscu kościoła stoi bezstylowa świątynia z lat 70-tych XX w. Dawny kościół, poprzez swoją formę architektoniczną, należał do najbardziej oryginalnych świątyń drewnianych w Polsce.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *.
Jesteś niezalogowany lub niezarejestrowany. Twój komentarz będzie widoczny po zaakceptowaniu przez Administratora strony. Możesz się zalogować lub zarejestrować.