Myliłby się kto sądząc, że „komercyjna” – w istocie rabunkowa gospodarka leśna jest znamieniem ostatnich czasów… Tyle, że w latach pięćdziesiątych królowała wycinka sanitarna, wyrąbywano chore i opanowane szkodnikami drzewa, jedynie w wiatrołomach przebierała ona rozmiary masowe – ale natychmiast obsadzano je drzewostanem mieszanym i dzisiaj po wiatrołomach na Koziej Górze i Kamienistej nie pozostało śladu… To i tych „holcplaców” było wtedy mniej, jak np. ten pokazany na zdjęciu. Tylko: zaraz, zaraz – co to za wiązka przewodów biegnie tam nad głową Lidii? W naszych górach znane były tylko jedne takie: osławiona „Droga Telefoniczna” (Telefonweg) biegnąca od zbudowanego w 1897 roku schroniska na Szyndzielni (Kamitzer Platte) do Olszówki Górnej – mijające przełączkę na rozstaju dróg pod Kozią i właśnie ten pokazany na zdjęciu zakątek, znany „starym Bielszczanom” jako „Ustronie Fryderyka” (Friedrichsruhe). Wg opisów z epoki, była to ustronna polana śródleśna u stóp Koziej Góry na końcu urokliwej Alei Brzozowej (Birkenalee), w pół drogi do najmodniejszych ówcześnie punktów widokowych na Wzgórzu Stefanii (Stefaniehöhe) (566 m) i romantycznych „Czatowni Stefanii” (Stefanienwarten) – dostępnych raczej tylko dla turystów plecakowych! Dla mniej wprawionych trochę ponad sto metrów na wprost znajduje się w podmokłym gąszczu krzewów inna atrakcja: tajemniczy kamieniołom z dróżką na lewo na łatwy Kinderklimczok – tutaj niemal zawsze natknąć się było można na żerujące sarenki. Ale wg starych opisów – nie zawsze było tu tak cicho i samotnie, miejsce to upodobali sobie bielscy zwolennicy biwaków leśnych – przy piwie i muzyce, która płynęła z rustykalnej altany – z której niestety nie pozostało ni śladu, podobnie jak ze spacerów na Czatownie i Wzniesienie Stefanii…
Komentarze
Inne zdjęcia z kategorii: Cygański Las i okolice
