W lipcu 2010 roku zmarł Alois Kremsa (na zdjęciu wraz z małżonką) - urodzony w Bielsku, znany m.in. jako autor monografii Kamienicy, a przede wszystkim miłośnik naszego regionu. Przez dwa lata na stronach portalu Beskidia.pl można było dostrzec, poniżej opisów w języku polskim, tłumaczenia tekstów na język niemiecki. Niemal codziennie blisko 90-letni Alois Kremsa zasiadał przed komputerem i zadawał sobie trud tłumaczenia bieżących opisów dla niemieckich czytelników interesujących się sprawami i historią Bielska-Białej. W listach pisanych do portalu zawsze utożsamiał się z naszym miastem, z jego problemami, czuł się bielszczaninem.
W dniu 13 lipca 2010 r. Alois Kremsa przetłumaczył na Beskidii ostatni opis archiwalnego zdjęcia, pt. Basen miejski.
Poniżej krótki biogram Aloisa Kremsy przygotowany przez Piotra Keniga:
Alois Kremsa (1920-2010)
19 lipca 2010 r. zmarł w Brunszwiku (RFN) w wieku 89 lat Alois Kremsa. Urodził się 25 listopada 1920 r. w Bielsku, tu uczęszczał do szkoły powszechnej, którą ukończył jako prymus. W 1936 r. rozpoczął naukę w zawodzie kupca. W 1942 r., podobnie jak wielu bielszczan niemieckiego pochodzenia, powołano go do służby w Wehrmachcie. W maju 1945 r. w Strassburgu dostał się do niewoli, z której został zwolniony w 1947 r. Zamieszkał w Brunszwiku, do którego w 1946 r. wysiedlono dużą grupę mieszkańców Bielska-Białej i okolicy. Znalazł zatrudnienie w jednej z firm spedycyjnych, a w 1964 r. awansował na stanowisko zastępcy jej kierownika. W 1953 r. Alois Kremsa był jednym ze współzałożycieli brunszwickiego oddziału Związku Bielszczan (Heimatgruppe Bielitz-Biala, Zweiggruppe Braunschweig), w którym przez dziesięciolecia działał aktywnie, pełniąc m.in. funkcje sekretarza i rewizora. Napisał liczne artykuły dla bielskich czasopism w Niemczech, był doskonałym tłumaczem języka polskiego. W 1995 r. na podstawie materiałów zebranych przez Karl Schnürra († 1984) przygotował do druku obszerną monografię Kamienicy (Kamitz, das deutsche Dorf der Sprachinsel Bielitz-Biala), a w 1999 r. broszurę o dawnych przedsiębiorstwach Bielska-Białej i okolicy (Die Wirtschaft von Bielitz-Biala und Umgebung).
Na podstawie wspomnienia pośmiertnego pióra Roberta Piescha, opublikowanego w „Bielitz-Bialaer Rundbrief aus Hannover”, nr 39 z 15.11.2010; opracował Piotr Kenig
Komentarze
7 responses to “Alois Kremsa”
Dodaj komentarz
Inne zdjęcia z kategorii: Zdarzenia
Dobrze się stało, że Beskidia upoamiętniła i uhonorowała tego zasłużonego bielszczanina. Alfred Korzeniowski, Bornheim
Spojrzenie z zewnątrz p.Aloisa i Jego komentarze tworzyły aurę, której będzie mi brakowało na Beskidi. Niech mu ziemia lekką będzie.
Mam pytanie... czy książka Pana Aloisa Kamitz, das deutsche Dorf der Sprachinsel Bielitz-Biala została przetłumaczona na język polski?
...zniemczonego Polaka, skrzyżowanego ze spolonizowanym Niemcem. Na tym obszarze, gdzie dziś żyjemy, takie krzyżówki były codziennością. Mój dziadek, podobnie jak Pan Alojzy, został, z racji pochodzenia, wcielony do Wehrmachtu. Mam Jego (mojego dziadka) pamiętnik, spisany w miniaturowym notesie z brązowymi okładkami, koszmarnymi, pisanymi "gotykiem" szpiczastymi literkami, jakimi zawsze się w pismach odręcznych posługiwał. Z tego dziennika żołnierskiego doczytałem się najważniejszego: przy najbliższej nadarzającej się okazji, w czasie działań wojennych na ter. Holandii, zdezerterował, ukrył się w stogu siana i doczekał wejścia Brytyjczyków. Przeżył później, jako internowany "polakoniemiec" kilka miesięcy w obozie w Szkocji. Cdn.
Książka jego autorstwa - będąca de facto kompilacją, nie została przetłumaczona na język polski. Książka ta jest z jednej strony niezgłębionym źródłem informacji o niemieckojęzycznej części podbeskidzia; z drugiej - tłumaczenie polskojęzyczne wywołałoby bezsprzecznie niekontrolowane, namiętne reperkusje nacjonalistyczne. Zaczekajmy jeszcze jakieś 50 lat. Alfred Korzeniowski, Bornheim
Dziękuję bardzo za odpowiedź.Pewnie ma Pan rację, takie tłumaczenie wywołało by spore zamieszanie. Choć z drugiej strony bardzo chciała bym przeczytać tę książkę.W Kamienicy i okolicach żyje sporo potomków wyspy niemieckiej nie władających już językiem przodków.Szkoda... pozdrawiam z Kamienicy Barbara
Przekazać muszę P.T. Miłośnikom tej witryny, zainteresowanych dziełem p.p. Schnura i Kremsy następną smutną wiadomość: książka ta w licznych fragmentach napisana została w dialekcie regionalnym - z trudem przetłumaczalnych na zwyczajną niemczyznę - Hochdeutsch, a co dopiero na polszczyznę. Pozostaje chyba tylko nauka języka niemieckiego i choć pobieżne czy przybliżone rozpoznanie gwary kamienickiej, brzmiącej w uszach nieźle nawet znającego język niemiecki, niczym jakiś bełkot lub koszmarną gwarę chołdy-bołdy okolic Komorowic i Mazańcowic po Międzyrzecze i Rudzicę... Ale sprawa - ze względów poznawczych, naprawdę warta grzechu... A odejście naszego Współrodaka i wielkiego Miłośnika "Beskidii" - strata niepowetowana, pozostaje nam życzyć pokoju dla Jego duszy, pozostanie w naszej wdzięcznej pamięci!