Aleksander Ludwik Sułkowski (1893-1956), fotografia z lat trzydziestych XX wieku.
Z opublikowanych zbiorów Muzeum Bielska-Białej.
Aleksander Ludwik Sułkowski
Rok zrobienia fotografii: 1930-1939
Numer ID fotografii: 2233
ZDJĘCIE DODANO:
Ilość wyświetleń: 7586
AUTOR:
Jack
Bielsko-Biała
- Architektura
- Architektura i sztuka
- Bielski Syjon
- Ciekawostki
- Dzielnice
- Fabryki i Firmy
- Góry w mieście
- Hotele
- Inne
- Klimczok
- Komunikacja
- Kościoły
- Koszary
- Litografie
- Lotnictwo
- Miejsca
- Militaria
- Mosty
- Nad wodą
- Osiedla
- Panorama miasta
- Place
- Poczekalnia Beskid Mały
- Poczekalnia Beskid Śląski
- Poczekalnia Beskid Żywiecki
- Poczekalnia Bielsko Biała
- Poczekalnia Inna miejscowość
- Poczekalnia Przyroda & Zwierzęta
- Poczta Główna
- Pomniki i rzeźby
- Portrety mieszkańców
- Przyroda & Zwierzęta
- Ratusz
- Rodzina
- Rynek
- Rynki i Place
- Sport
- Stefanka - Kozia Góra
- Synagogi
- Szkoły
- Szyndzielnia
- Teatr Miejski
- Teatr Polski
- Technika
- Ulicówka
- Woda
- Wolny czas
- Wspomnienie PRL-u
- Wydarzenia
- Wysadzony tunel
- Wysoki Trotuar
- Wzgórze
- Z archiwum X
- Z lotu ptaka
- Zabytkowe cmentarze
- Zamek Sułkowskich
- Zdarzenia
Dzielnice Bielska-Białej
Okolice Bielska-Białej
- Andrychów
- Bystra
- Cieszyn
- Czaniec
- Czechowice - Dziedzice
- Grodziec
- Iłownica
- Istebna
- Jasienica
- Jaworze
- Jeleśnia
- Juszczyna
- Kęty
- Kobiernice
- Korbielów
- Kozy
- Laliki
- Ligota
- Łodygowice
- Mazańcowice
- Międzybrodzie
- Międzyrzecze
- Milówka
- Oświęcim
- Pisarzowice
- Porąbka
- Rudzica
- Rycerka Dolna
- Schroniska Górskie
- Skoczów
- Szczyrk
- Ujsoły
- Ustroń
- Wilamowice
- Wilkowice
- Wisła
- Żabnica
- Zawoja
- Zwardoń
- Żywiec
- Inna miejscowość











Zastanawia mnie pisownia tego nazwiska. Czy jest ona metrykalnie uzasadniona czy tez zwyczajowym spolszczeniem - typu Szopen ?
przecież to czyste polskie nazwisko, co tu spolszczać?
Kontynuując historię rodu Sułkowskich, należy jeszcze dodać aby wyjaśnić tytuł książęcy. Aleksander Józef Sułkowski został pozbawiony wszelkich godności w 1738 r. i internowany w twierdzy Uebigan pod Dreznem. Udało mu się uciec do Polski. Ogromne ambicje kazały Sułkowskiemu dążyć do tytułu książęcego, który można było otrzymać na dworze cesarskim w Wiedniu. Z tą myślą w 1752 r. kupił państwo bielskie na śląsku austriackim za 630 ooo guldenów.Dwie trzecie tej sumy zapłacone zostało natychmiast, jedna trzecia spłacana miała być w rocznych ratach. Do 1786 r. spłacono tylko 80 000 guldenów. W 1752 r. Maria Teresa nadała Sułkowskiemu tytuł księcia, podniosła państwo bielskie do rangi księstwa niższego rzędu oraz zewoliła na przekształcenie dóbr bielskich w fideikomis i majorat, który bez podziału miał przechodzić na najstarszego z synów. W 1754 r. księstwo bielskie, mając zaledwie 210 km kwadratowych powierzchni, zostało księstwem wyższym zrównanym w prawach ze starymi księstwami śląskimi.
Kolejni z rodu Sułkowskich książęta na Bielsku: - August Kazimierz Sułkowski (1729-1786) - przez 23 lata, żonaty z Ludwiką z Mniszków; - Aleksander Antoni Sułkowski (1730-1786) - od stycznia 1786 r., żonaty z Eleonorą Cetnerówną; - Franciszek de Paula Sułkowski (1733-1812)- od 1786 r. do1802 r. (założyciel bielskiej, austriackiej linii rodu), żonaty z Marianną Strzemeską herbu Lubicz. W 1773 r. związał się z aktorką warszawską Judytą Marią Wysocką (Bazzardi-Monbelli). Wg niektórych historyków ojciec Józefa Sułkowskiego (ok.1777-1798), słynnego adiutanta Napoleona Bonaparte (inna wersja uznaje za jego ojca Teodora Sułkowskiego, pułkownika austriackiego z tzw. hrabiowskiej linii rodu, zmarłego w Bielsku w 1792 r.). - Aleksander Józef Sułkowski (1775-1804); - Jan Nepomucen Sułkowski (1777-1832), żonaty z hrabiną Larysz z Osieka k/Mysłowic; - Ludwik Jan Sułkowski (1814-1879), związany z Marią Harry, córką węgierskiego notariusza, żonaty od 1845 r. z baronówną Anną Elżbietą Dietrich; - Józef Maria Sułkowski (1848-1920), ekscentryk i ultracjusz; - Aleksander Edward Sułkowski (1856-1929), przyrodni brat Józefa Marii, urodzony w Ameryce podczas pobytu księcia Ludwika Jana na emigracji, żonaty z Marią Teresą von Moser- Ebreichsdorf; - Aleksander Ludwik Sułkowski (1893-1956) - ostatni książe bielski, syn Aleksandra Edwarda - na zdjęciu.
Aleksander Ludwik Sułkowski (1893-1956)- ostatni książe bielski, po przejęciu majątku, z uwagi konieczności spłaty pięciorga rodzństwa ogołocił pomieszczenia zamku z wyposażenia (meble, obrazy itp.). Problemy finansowe z bratem Romanem były powodem rozparcelowania i zabudowania ogrodu zamkowego. Po 1939 r., w okresie okupacji, książe został zawieszony przez władze hitlerowskie w prawach właściciela majątku i groziło mu wywłaszczenie ( porównaj sprawę zamku Książ). W tej sytuacji podpisał niemiecką listę narodowościową. W 1940 r. zmarła jego matka, księżna Teresa Sułkowska i jako ostatnia z rodu pochowana została w krypcie kaplicy zamkowej św. Anny. W styczniu 1945 r. opuścił zamek w Bielsku, udając się do Leoben w Austrii, majątku żony. Wywiózł całe wyposażenie zamku, które w latach 30-tych XX w. przywiózł z majątku żony, gdy zamek był bez wyposażenia po spłacie rodzeństwa. W 1945 r. jego majątek został upaństwowiony. W 1947 r. za zgodą rządu emigracyjnego w Londynie zmienił obywatelstwo dla siebie i rodziny na austriackie. Jego syn, urodzony w 1940 r. książe Aleksander Józef Sułkowski, mieszka w Wiedniu (stan na 2006r.). Na podstawie : "Bielska linia Sułkowskich" - Zofia Rączka; "Zamek w Bielsku-rys historyczny"- Bogusław Chorąży, Piotr Kenig. Pozdrowienia z Beskidu Wyspowego.
Aleksander Ludwik Sulkowski drugi raz żonaty był z Anną Mallinger ("znaną protektorką narodowych socjalistów" w Austrii) , z tego związku urodziła się w 1938 Maria Jadwiga i w 1940 Aleksander Józef. Walczył w czasie pierwszej wojny światowej jako oficer armii austro-węgierskiej. W latach 1923-1929 służył w armii polskiej. W 1929 został ordynatem bielskim. Przed 1939 w Bielsku, nie należał do żadnej organizacji polskiej, a jedynie do niemieckich, m.in. Towarzystwa Śpiewaczego, Łyżwiarskiego i Beskidenvereinu. W swoich dobrach preferował urzędników niemieckich i wraz z żoną sprzyjali bielskim Niemcom - był krytykowany za to przez prasę polską, natomiast później hitlerowcy takie zachowanie uznali za dowód jego zasług. Z 2 na 3 września 1939 Freikorps bielski ostrzeliwał wycofujące się wojska polskie m.in. z zamku książęcego. W czasie II wojny światowej najpierw przyznano mu czwartą grupę niemieckiej volkslisty, ale Heinrich Himmler osobiście "awansował" Sułkowskiego (o co usilnie się starał) do drugiej grupy za zasługi dla niemczyzny w Bielsku. W skład Najwyższego Sądu do Spraw Przynależności Narodowej z 10 grudnia 1943, który przyznał całej rodzinie książęcej II grupę niemieckiej listy narodowościowej weszli: Himmler, Kaltenbrunner, Greifelt i Kohnert - hitlerowcy z SS. W obliczu zbliżających się wojsk rosyjskich wraz z rodziną uciekł z Bielska do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Austrii. W 1946 dekretem KRN o przejęciu mienia poniemieckiego i opuszczonego, dobra obywateli niemieckich jak i obywateli polskich kolaborujących z Niemcami zostały przejęte na własność państwa polskiego bez odszkodowania i do dzisiaj ona obowiązuje! Jego syn Aleksander Józef usilnie stara się o odzyskanie zamku i posiadłości - ostatni raz bezskutecznie przed sądem w Bielsku w 2006. Poniżej mała bibliografia z tego "temaciku": 1. Jerzy Polak, Ostatni z Sułkowskich na Bielsku /w:/ Gazeta Prowincjonalna nr 4/1989 2. Jolanta Trojanowska, Czy Sułkowski wróci na Zamek? /w:/ Gazeta Prowincjonalna nr 45/46 z 1990 3. Jerzy Polak, Ostatni z Sułkowskich na Bielsku /w:/ Kalendarz Beskidzki z 1991