Baza firm

Informacje ogólne Schronisko oferuje nocleg w pokojach 2-6 osobowych oraz z pokoju 20-osobowym. Znajduje się pod szczytem Koziej Górki (niem. Ziegenbock) mierzącej 686 m. n.p.m. Góra nazywana jest także Stefanką (od nazwiska dra Karola Steffana - bielskiego burmistrza i prezesa Beskidenverein). Kozia Góra porośnięta jest lasem mieszanym z przewagą buku. Szczyt ten jest celem wędrówek wielu bielszczan zarówno zimą, jak i latem. Oferta schroniska - miejsce na ognisko - pozostałości najdłuższego w Europie toru saneczkowego Historia Początki schroniska datuje się na koniec XIX w., wtedy bowiem powstała tam mała chata służąca robotnikom leśnym za schronienie. W 1909 roku budynek przejęło Towarzystwo Popierania Turystyki i w 1912 roku przekształciło go w schronisko Rodelhütte. Po raz pierwszy schronisko zostało wspomniane w przewodniku Kazimierza Sosnowskiego w 1926. W latach 20. XX w. schronisko przejęła niemiecka organizacja Beskidenverein, która rozbudowała budynek, dobudowała m.in. werandę i piękną salę w kształcie rotundy. Schronisko służyło turystom (głównie niemieckim), korzystającym z toru saneczkowego prowadzącego aż do Cygańskiego Lasu. Po wojnie schronisko zostało przejęte przez PTT, następnie PTTK, a później przez UM Bielska-Białej, który do tej pory sprawuje pieczę nad budynkiem. Przez jakiś czas schroniskiem zarządzała spółka Zieleń Miejska, a potem harcerze z ZHR. W 2005 roku władze miasta wypowiedziały dzierżawę harcerzom, ze względu na złamanie warunków dzierżawy, i powierzyły kierowanie obiektem prywatnej osobie. Dojście: Cygański Las - Kozia Górka (szlak żółty; 1 godzina) Cygański Las - Błonia - Kozia Górka (szlak zielony; 1 godzina) Mikuszowice Błonia - Kiozia Górka (szlak czerwony; 1 godzina 15 minut)

Informacje ogólne Schronisko PTTK Szyndzielnia (niem. Kamitezr Platte) położone jest na wysokości 1001 m n.p.m. Posiada 56 miejsc noclegowych w pokojach 2,3,4,6, 8, 10- osobowych. Obok schroniska znajduje się alpinarium, założone w 1906 roku przez bielskiego muzealnika i przyrodnika Edwarda Schnacka. Schronisko posiada dyżurkę GOPR. Największą atrakcją jest niewątpliwie kolejka gondolowa, która obejmuje trasę o długości 1846 m; posiada 36 6-osoboowych wagonów Oferta schroniska - restauracja z domową kuchnią - organizacja ognisk (w tym pieczenie barana) - sala dydaktyczna - sala do tenisa stołowego - sala telewizyjna - ogród roślin skalnych - wypożyczalnia rakiet śnieżnych Historia Schronisko na Szyndzielni to pierwsze murowane schronisko w Beskidzie Śląskim. Zostało oddane do użytku w 1897 roku. Zbudowane zostało przez firmę Karola Korna dla sekcji bielskiej Towarzystwa Beskidzkiego (Beskiden Verein). ówczesna, niemiecka nazwa schroniska to Kamitzerplatte. Początkowo posiadało ono 7 pokoi noclegowych z 40 miejscami oraz rozbudowane zaplecze gastronomiczne. Stałymi mieszkańcami był gospodarz oraz restaurator. W pierwszych latach funkcjonowania frekwencja kształtowała się następująco: - 1897 - 2894 osoby - 1900 - 5381 osoby - 1905 - 6735 osób - 1909 - 6175 osoby W latach 1954-1957 obiekt został znacznie rozbudowany poprzez dodanie skrzydła południowego. Dojście - Dębowiec-Szyndzielnia (szlak czerwony; 1 godzina 45 minut) - Dębowiec-Szyndzielnia (szlak zielony; 1 godzina 45 minut) - Dębowiec-Szyndzielnia (szlak niebieski; 1 godzina 45 minut) - Cygański Las-Dębowiec-Szyndzielnia (szlak żółty; 2 godziny 30 minut) - Wapienica-Szyndzielnia (szlak niebieski; 1 godzina 30 minut) - Bielsko-Biała-Kozia Górka-Szyndzielnia (szlak żółty; 2 godziny 30 minut) - Klimczok-Szyndzielnia (szlak czerwony; 45 minut) - Olszówka Górna-Dębowiec-Szyndzielnia (szlak żółty; 2 godziny)

Schronisko znajduje się na wysokości 520 m n.p.m. Oferta schroniska: - kuchnia - bufet - oświetlony tor narciarski - wyciąg narciarski (długość 115 m) - wypożyczalnia sanek - tor saneczkowy "Słoneczna polana pod Dębowcem" (410 m; 3 tunele, 2 łuki pełne) - w sąsiedztwie stacja GOPR Historia Początki schroniska sięgają 1895 r. Początkowo była to gajówka książąt Sułkowskich z Bielska, potem budynek przejęła niemiecka organizacja Beskidenverein. Po zakończeniu II wojny światowej schronisko przejęło PTTK. Od 1992 r. budynek przeszedł w prywatne ręce, ale nadal funkcjonuje jako schronisko górskie.

Informacje ogólne Schronisko położone jest na wysokości 1034 m n.p.m. Oferuje 50 miejsc noclegowych w 10 pokojach 2,3,4,5 i 6-cio osobowych z łazienkami. Obiekt znajduje się w pobliżu wyciągu narciarskiego, w okolicach można zwiedzać jaskinię na Trzech Kopcach, ruiny schroniska na Magurze. Innym walorem tego miejsca jest położenie w bliskiej odległości od czterech innych schronisk- na Dębowcu, na Koziej Górce, na Szyndzielni, na Błatniej, a także dwóch obiektów turystycznych- Rancza pod Błatnią ze stadniną koni oraz Chaty Wuja Toma z wypożyczalnią czterokołowców. Obok schroniska znajduje się stacja ratownicza GOPR, w której jest 15 miejsc noclegowych. Obecność ratownika na stoku zapewnia komfort i bezpieczeństwo. Oferta schroniska - organizacja białych i zielonych szkół - organizacja kuligów - organizacja imprez typu półmetki, studniówki, bale sylwestrowe i andrzejkowe - domowa kuchnia - sklep z pamiątkami - odkryty basen działający w okresie letnim - boisko do siatkówki - stoły pingpongowe - możliwość organizowania ognisk - ścianka wspinaczkowa - plac zabaw Historia Schronisko znajduje się na wysokości 1034 m n.p.m. Niektóre źródła podają, iż na Klimczoku już w 1841 roku znajdowała sie niewielka chatka turystyczna. Pierwsze drewniane schronisko powstało w 1872 roku, a nazywane było Klementynówka, ze względu na nazwisko ówczesnej jego właścicielki- Klementyny von Primavesi. Służyło ono głównie myśliwym, jako schronienie w trakcie polowań. W 1893 roku schronisko przejęła niemiecka organizacja turystyczna „Beskidenverein”. Obiekt został przez nią rozbudowany w latach 1894-1895, ale niestety budynek spłonął w 1895 roku w czasie jego otwarcia. Kolejne otwarcie odbudowanego schroniska miało miejsce w maju 1897 roku. Pożary dotykały obiekt jeszcze dwukrotnie w 1910 i 1913 roku. W 1914 postawiono na jego miejscu nowy, kamienny budynek, który funkcjonuje do dziś. Po zakończeniu wojny schronisko przejęło PTT, a w 1950 roku PTTK. W 2000 roku miał miejsce jeden z najważniejszych remontów, dzięki któremu schronisko posiada standard hotelowy. Dojście z górnej stacji kolejki na Szyndzielni (szlak żółty; 45 minut) Wilkowice Bystra - Przełęcz Sidło (szlak niebieski; 2 h 15 minut) Bystra Śląska – Przełęcz Kołowrót (szlak zielony; 2 h 45 minut) Mikuszowice Śląskie - Przełęcz Sidło (szlak czerwony; 3 godziny) Szyndzielnia – Przełęcz Sidło (szlak czerwony; 1 godzina)