Parafia Św. Mikołaja – katedra

MSZE ŚWIĘTE NIEDZIELNE: – 6.00, 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 19.00, 20.00 (X-V), Sobota – 18.30; I-III Niedzieli – g. 17.00 (IX – VI)

Kościół wzniesiony w latach 1443-47 w stylu gotyckim przez księcia cieszyńskiego Wacława I na miejscu drewnianego kościółka, przypuszczalnie stojącego tu od chwili założenia miasta, filii w parafii w Bielsku-wsi. Budowa kościoła św. Mikołaja łączy się z przeniesieniem parafii do miasta, a patron nowej świątyni stał się zarazem patronem Bielska. Kościół w latach 1559-1630 zamieniono na zbór luterański , a potem przywrócono go katolikom. Spalony w 1659 roku i następnie przebudowany sumptem pana bielskiego Gottlieba Sunnegha, był miejscem pochówków tej rodziny. W 1682 roku został obrabowany przez powstańczy oddział węgierski, który zabił przed kościołem proboszcza Krzysztofa Buriona. Zniszczony przez pożar w 1750 roku, kiedy to piorun stopił dzwon, zegar wieżowy i spalił dach, odbudowany został w latach 1751-1756. W 1780 roku zlikwidowano otaczający go cmentarz. Ponownie spalony podczas pożaru miasta w 1808 roku. Pożar ten, jak i następne w 1836 i 1860 roku, przetrwała szczęśliwie kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej z łaskami słynącym obrazem (kopią z XVII wieku przywiezioną przez pułkownika Teodora Sułkowskiego – ojca Józefa, adiunkta Napoleona Bonaparte). Kaplica ta znana jest także z nabożeństw polskich, jakie odprawił w niej na początku XX wieku sławny ks. Stanisław Stojałowski, wielki obrońca polskości Bielska i Białej, o czym wspomina pamiątkowa tablica.

W latach 1909-10 dokonano według projektu architekta wiedeńskiego Leopolda Bauera gruntownej przebudowy świątyni przez rozszerzenie nawy i wzniesienie neoromańskiej fasady od strony zachodniej z nową wysoką wieżą (61 metrów) zwieńczoną kilkoma kondygnacjami widokowych loggii (na wzór wież włoskich). Wieża stała się charakterystyczną, najwyższą wówczas budowlą Bielska. Obecnie świątynia – podniesiona w 1992 roku do godności katedry, wielokrotnie przebudowywana, przedstawia mieszankę stylów. Korpus dwuczęściowy: część niższa gotycko-barokowa z przyporami i tablicą epitafijną dwójki dzieci na ścianie zewnętrznej apsydy (zapewne dziewcząt z rodu Sunneghów) z końca XVI wieku; wyższa część wraz z wieżą z lat 1909-10 w stylu neoromańskim z wpływami secesji, wyposażona w wielki, stylizowany portal z medalionami 12 Apostołów. Nad portalem kamienne figury świętego Mikołaja , św. Jadwigi Śląskiej i św. Jana Nepomucena.