Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Zakątek Bielska o niesamowitej wręcz urodzie, wraz z domkiem na murku powyżej, gdzie dziś po modernizacji restauracja. W środkowym domku mieszkał podupadły baron Bundzel, z zawodu farmaceuta. Niżej w także wyburzonej oficynie mieszkała gdzieś do początku lat pięćdziesiątych bielska znakomitość: jasnowidz i wróżbita, oryginał i ekscentryk Hankus, postawny, o orientalnej cerze i rysach, długie włosy wijące się jakby w pierścieniach, w uszach wielkie mosiężne kolczyki, odziany w bury długi płaszcz przypominający pelerynę, zawsze z laseczką, którą czasem jakby od niechcenia trzepnął któregoś z podrygujących wokół niego niedorostków. Nigdy nie przyjmował klientów u których wyczuwał stosunek lekceważący do jego sztuki! Zmarł tak jak żył - w okolicznościach owianych tajemnicą: znaleziono go leżącego na podłodze z pianą na ustach (!), na stole otwarta księga - z pewnością czarnoksiężnicza, a na jego piersiach czaił się jego czarny niczym smoła kot i nikomu nie pozwalał podejść! Sąsiadki zapewniały ciekawskich, że duszę jego ani chybi porwał diabeł! Tak, tak, w porównaniu z tamtymi czasami, można dziś umrzeć w Bielsku z nudy! Ani śladu oryginałów, częstych dawniej sowizdrzałów, budzących szacunek i znanych każdemu osobistości - którym wszyscy się kłaniali: "Uszanowanie Panie Radco", "Serwus" a kiedyś nawet usłyszałem jak starszego nobliwego pana inny równie wiekowy pozdrowił: "Salve puer!" ...